rockwaryumun melanqoliq iqizleri

kendimden yoruldum

sürekli maske takmaktan

içim kan ağlarken

insanlara gülmekten yoruldum...

hıçkırarak ağlamak isterken

gözyaşlarımı içime akıtmaktan

delice severken içimden dağlara denizlere

hoyratça esen rüzgara toprağa kuşlara

seviyorum diye haykırmak isterken

susmaktan yoruldum

mavinin her tonunda kaybolmak isterken

siyaha esir olmaktan yoruldum

kendimden yoruldum

hep güçlü olmak ne zordur

hep sorumluluk sahibi olmak

herşeyi bilmek zorunda olmak

ruhum yoruldu

çocukken genç olmak

gençken olgun olmak

çok yoruldum

çabuk tükettim ömrümü

yarınlarımı....

umutlarımı...

duygularımı...

geri dönüşü olmayan bir tüneldeyim

oyunun adı hayat

başrolde ben

yardımcı oyuncular sevgi aşk acı geçmiş

senaryo konusu

herşeye rağmen mutlu olma sanatı

ve oyun bitti

perdeler indi ışıklar söndü

kendimden yoruldum...

(alıntı)